شـــــــاعران ســــــپید

این وبلاگ جهت آشنایی بیشتر افراد با شعر معاصر ایران ایجاد شده ... امید وارم مورد استفاده دوستان و کاربران عزیز قرار گرفته باشد

آرشیو

موضوع بندی


26 مهر 1385
نشانی
خانه دوست کجاست ؟ در فلق بود که پرسید سوار آسمان مکثی کرد رهگذر شاخه نوری که به لب داشت به تاریکی شن ها بخشید و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت نرسیده به درخت کوچه باغی است که از خواب خدا سبزتر است و در آن عشق به اندازه ی پرهای صداقت آبی است می روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ سر بدر می آرد پس به سمت گل تنهایی می پیچی دو قدم مانده به گل پای فواره جاوید اساطیر زمین می مانی و ترا ترسی شفاف فرا می گیرد در صمیمیت سیال فضا خش خشی می شنوی کودکی می بینی رفته از کاج بلندی بالا جوجه بردارد از لانه نور و از او می پرسی خانه دوست کجاست؟ سهراب سپهری
23:53 \| ک.م \| اشعار سهراب سپهری \| نظرات [7]


19 مهر 1385
عاشق صادق
من آبادی نمی خواهم خرابم کن خرابم کن بسوزان شعله ام کن در دهان شعله آبم کن خوشا آن شب که با آهی بسوزم هستی خود را خدایا تا گریزم زین تن خاکی شهابم کن به نعمت نیستم مایل خدای خانه را خواهم مرا گر عاشق صداق نمی دانی جوابم کن اگر جنت بود بی تو و گر دوزخ بود با تو ز جنت ها گریزانم به دوزخ ها عذابم کن ز شرم تنگدستی می گریزم از تهی دستان مرا ای دست قدرت یا بمیران یا سحابم کن دلم خواهد بسوزم تا به عالم روشنی بخشم تو ای مهر آفرین در برج هستی آفتابم کن پس از مرگم تو ای افسانه گو سوز نهانم را ببر در قصه ها افسانه ی صدها کتابم کن حمید مصدق
13:20 \| ک.م \| اشعار مهدی سهیلی \| نظرات [4]


12 مهر 1385
سکوت
زندگی در هزاران راه و کوره راههای خویش باز بن بست های نا آشکاری را آشکار می کند زمین راز زمان است وما در گذر زمان ، بازیچه اوییم راز تنهایی و بندگی راز مرگ است و زندگی با خود بگو : چگونه می اندیشی ! که بر زمین حکم رانی می کنی سکوت کن سکوت سکوت چاره توست . ک.م
11:27 \| ک.م \| اشعار نویسنده وبلاگ \| نظرات [5]


7 مهر 1385
در آمیختن
مجال بی رحمانه اندک بود و واقعه سخت نامنتظر. از بهار حظ ّ تماشائی نچشیدم، که قفس باغ را پژمرده می کند. از آفتاب و نفس چنان بریده خواهم شد که لب از بوسه نا سیراب. برهنه بگو برهنه به خاکم کنند سرا پا برهنه بدان گونه که عشق را نماز می بریم، که بی شایبه حجابی با خاک عاشقانه در آمیختن می خواهم. احمد شاملو
14:20 \| ک.م \| اشعار احمد شاملو \| نظرات [2]


5 مهر 1385
با خویشتن نشستن ... در خویشتن شکستن
دیگرزمان، زمانه مجنون نیست فرهاد، در بیستون مراد نمی جوید ، زیرا بر آستانه خسرو، بی تیشه ای به دست کنون سر سپرده است . در تلخی تداوم و تکرار لحظه ها، آن شور عشق عشق به شیرین را، از یاد برده است . تنهاست گرد باد بیابان، تنهاست . و آهوان دشت، پاکان تشنگان محبت چه سالهاست دیگر سراغ مجنون، آن دلشکسته عاشق محزون رام را از باد و از درخت نمی گیرند زیرا که خاک خیمه ابن سلام را خادم ترین و عبدترین خادم مجنون دلشکسته محزون است . در عصر تضاد، عصر شگفتی لیلی دلاله محبت مجنون است !! ای دست من به تیشه توسل جو، تا داستان کهنه فرهاد را، از خاطرات خفته برانگیزی . ای اشتیاق مرگ در من طلوع کن . من اختتام قصه مجنون رام را اعلام می کنم حمید مصدق
20:10 \| ک.م \| اشعار حمید مصدق \| نظرات [3]


4 مهر 1385
شعر
چون پرنده ای که سحر با تکانده حوصله اش می پرد ز لانه ی خویش با نگاه پر عطشی می رود برون شاعر صبحدم ز خانه ی خویش در رهش ، گذرگاهش هر جمال و جلوه که نیست یا که هست ، می نگرد آن شکسته پیر گدا و آن دونده آب کدر وان کبوتری که پرد در رهش گذرگاهش هر خروش و ناله که هست یا که نیست ، می شنود ز آن صغیر دکه به دست و آن فقیر طالیع بین و آن سگ سیه که دود ز آنچه ها که دید و شنید پرتوی عجولانه در دلش گذارد رنگ گاه از آنچه می بیند چون نگاه دویانه دور ماند صد فرسنگ چون عقاب گردون گرد صید خود در اوج اثیر جوید و نمی جوید یا بسان آینه ای ز آن نقوش زود گذر گوید و نمی گوید با تبسمی مغرور ناگهان به خویش آید ز آنچه دید یا که شنود در دلش فتد نوری وین جوانه ی شعر است نطفه ای غبار آلود قلب او به جوش آید سینه اش کند تنگی ز آتشی گدازنده ارغنون روحش را سخت در خروش آرد یک نهان نوازنده زندگی به او داده است با سپارشی رنگین پرتوی ز الهامی شاعر پریشانگرد راه خانه گیرد پیش با سریع تر گامی باید او کند کاری کز جرقه ای کم عمر شعله ای برقصاند وز نگاه آن شعله یا کند تنی را گرم یا دلی را بسوزاند تا قلم به کف گیرد خورد و خواب و آسایش می شود فراموشش افکند فرشته ی شعر سایه بر سر چشمش پرده بر در گوشش نامه ها سیه گردد خامه ها فرو خشکد شمعها فرو میرد نقشها برانگیزد تا خیال رنگینی نقیش شعر بپذیرد می زند بر آن سایه از ملال یک پاییز از غروب یک لبخند انتظار یک مادر افتخار یک مصلوب اعتماد یک سوگند روشنیش می بخشد با تبسم اشکی یا فروغ پیغامی پرده می کشد بر آن از حجاب تشبیهی یا غبار ایهامی و آن جرقه ی کم عمر شعله ای شود رقصان در خلال بس دفتر تا که بیندش رخسار ؟ تا چه باشدش مقدار ؟ تا چه آیدش بر سر ؟ مهدی اخوان ثالث
22:21 \| ک.م \| اشعار مهدی اخوان ثالث \| نظرات [1]


3 مهر 1385
وصل
آن تیره مردمکها آه آن صوفیان ساده خلوت نشین من در جذبه سماع دو چشمانش از هوش رفته بودند دیدم که بر سراسر من موج می زند چون هرم سرخگونه آتش چون اانعکاس آب چون ابری از تشنج بارانها چون آسمانی از نفس فصلهای گرم تا بی نهایت تا آن سوی حیات گسترده بود او دیدم که در وزیدن دستانش جسمیت وجودم تحلیل می رود دیدم که قلب او با آن طنین ساحر سرگردان پیچیده در تمامی قلب من ساعت پرید پرده به همراه باد رفت او را فشرده بودم در هاله حریق می خواستم بگویم اما شگفت را انبوه سایه گستر مژگانش چون ریشه های پرده ابریشم جاری شدند از بن تاریکی در امتداد آن کشاله طولانی طلب و آن تشنج ‚ آن تشنج مرگ آلود تا انتهای گمشده من دیدم که می رهم دیدم که می رهم دیدم که پوست تنم از انبساط عشق ترک می خورد دیدم که حجم آتشینم آهسته آب شد و ریخت ریخت ریخت در ماه ‚ ماه به گودی نشسته ‚ ماه منقلب تار در یکدیگر گریسته بودیم در یکدیگر تمام لحظه ی بی اعتبار وحدت را دیوانه وار زیسته بودیم فروغ فرخزاد
17:53 \| ک.م \| اشعار فروغ فرخ زاد \| نظرات [0]

تعداد بازدیدکنندگان : 57221

عناوین آخرین یادداشت ها

زندگی در هزاران راه و کوره راههای خویش

باز بن بست های نا آشکاری را آشکار می کند

زمین راز زمان است

وما در گذر زمان ، بازیچه اوییم

راز تنهایی و بندگی راز مرگ است و زندگی

با خود بگو :

چگونه می اندیشی ! که بر زمین حکم رانی می کنی

سکوت کن

سکوت

سکوت چاره توست .

شناسنامه کامل من...

روزانه

خانه شاعران جهان

لحظه های انتظار ...

سهراب سپهری

آوای آزاد

ادبیات

شعر نو

سایت اختصاصی احمد شاملو